There is a sound, something whistles in my head, a line of light passes on my feet to my head, it's not far if I move up a bit. With all those luminous rays, there are things that are unseen. They just don't know that I saved all these images on a 64 GB King Ram, during this time, and I will put them at their disposal.They don't know how I'm more real than these images. 

It would be nine months that I'm tumbling among this tender and warm mass, among these sticky layers, among the safety of this precious liquid. But it's not my turn yet. I'm afraid of my hands and feet being stuck to the cords around, during this period, the remaining,... Of missing my placenta. I know I can't explain why I remember everything, voices, lights and the path. It doesn't matter whether I remember the path as an ice cream or a shoe... I always know it was somewhere else, in a life between two worlds. I remember it more clear than the stored digital images, I can tell you... Do you want me to start?

صدا می آید، چیزی سوت می کشد در سرم، خط نوری از روی پاهایم تا انتهای سرم می گذرد. 

بعید نیست کمی جا به جا شوم. با این همه نور باز هم چیز هایی هست که دیده نمیشود

نمی دانند که تمام تصاویر این چند وقت را روی   RAM 64 GIG KING ذخیره کرده ام و در اختیارشان می گذارم، نمیدانند که چه واقعی ترم از تصاویر.

9 ماه است که دراین حجم لطیف درگیرم، میان این لایه های لزج، میان امنیتی ازاین مایع عزیز، نوبتم نشده است، می ترسم دست و پایم در این مدت باقی مانده به سیم های اطرافم گیر کند. یا دلم برای جفتم تنگ شود.میدانم نمیتوانمتوضیح دهم که همه چیز را به خاطر دارم، صدا ها، ،نورها و مسیر،


 و مسیر شکل کفش باشد یا بستنی میدانم جای دیگری بود.در یک زندگی میان دو دنیا و این را واضح تر از تصاویر ثبت شده دیجیتال به خاطر دارم.میتوانم برایتان بگویم.میخواهید شروع کنم ؟